W sezonie 2011/2012 zapraszam do wspólnego monitorowania plantacji produkcyjnej żyta mieszańcowego znajdującej się w Strzyżowie ok. 30 km na południowy zachód od Rzeszowa w gospodarstwie Pana Tadeusza Worosza. W trakcie okresu wegetacji będę na tej stronie zamieszczał informacje o wykonywanych zabiegach agrotechnicznych.
Stanowisko przeznaczone pod żyto stanowi gleba III i IV klasy o pH na poziomie 4,8. Przedplonem była pszenica ozima z której słoma została rozdrobniona i pozostawiona na polu. Średnia zasobność gleby pod względem P₂O₅ – 5,6 mg/100g, K₂O – 21,5 mg/100g, MgO - 4,5 g/100g. Przedsiewnie zastosowano nawóz fosforowo potasowy zawierający 8% P i 18% K oraz 36% CaO w ilości 350 kg na ha.
Na plantacji produkcyjnej wysiane zostały dwie odmiany żyta mieszańcowego Brasetto – odmiana wzorcowa COBORU i Palazzo – odmiana bardzo odporna na wyleganie. Bardzo ważną cechą obu tych odmian jest wysoka tolerancja na kwaśnie jony glinu AL⁺⁺⁺, co w przypadku tak niskiego pH zadecydowało o ich wyborze na tym stanowisku. Ze względu na warunki wilgotnościowe i termin założona została norma wysiewu 73 kg/ha dla Brasetto (MTN 38 g; ZK 93%) (Foto 1) oraz 75 kg/ha Palazzo (MTZ 36,4 g; ZK 88%) (Foto 2).
Blisko miesięczny brak opadów oraz wysokie temperatury przed planowanymi siewami spowodował silne przesuszenie gleby. Aby wykorzystać pozostałą w glebie wilgoć bezpośrednio po zaoraniu pola 10 września 2011 zasiano żyto. Ponieważ ziemia nie miała czasu na odleżenie, aktywny agregat uprawowo siewny został ustawiony tak aby elementy robocze jak najbardziej rozkruszyły duże agregaty glebowe powstałe podczas orki oraz odpowiednio zagęściły świeżo zaoraną glebę, co w końcowym efekcie nie w pełni się udało (Foto 3). Głębokość siewu ze względu na małą wilgotność gleby została ustawiona na 4 cm Takie ustawienie agregatu spowodowało też to, że nasiona miejscami zostały „utopione” na głębokość 6 cm. Dla przypomnienia prawidłowa głębokość siewu 1,5 – 2 cm, ale podkreślam, że w przypadku przesuszonej gleby w trakcie siewu lepiej jest wykonać siew na nieco głębiej np. 4 cm, ponieważ wtedy ziarniaki mają lepszy dostęp do wody, co przekłada się na równiejsze wschody.

Pomimo głębokiego siewu i w dalszym ciągu braku opadów wschody były równe i po 11 dniach rośliny wykształciły do 2 liści  (Foto 3).

Nie wszystkie rośliny miały sprzyjające warunki i można było zaobserwować zróżnicowanie rozwoju pomiędzy nimi (Foto 4).

Jak wspomniałem wcześniej po zbiorze pszenicy ozimej – przedplonu zbyt wysokie temperatury nie pozwalały podać azotu na słomę. Również pod orkę zastosowano nawóz tylko PK dlatego dwa dni po siewie tj. 12 września rozlano 120 l/ha roztworu saletrzano mocznikowego 30 % wprowadzając do gleby 42 kg N. Pozwoliło to pokryć zapotrzebowanie jesienne żyta na azot.
Do zwalczania chwastów dwuliściennych oraz miotły zbożowej zastosowano mieszaninę metrybuzyny i flufenacetu. Ze względu na przedprzedplon którym był rzepak ozimy mieszaninę uzupełniono niewielkim dodatkiem chlorosulfuronu. Zabieg herbicydowy 10 października. Po 9-cio tygodniowym braku opadów spadło 15 mm deszczu. Niestety mieszanina tych preparatów nie wytrzymała presji fiołka (Foto 5).

Do połowy listopada żyto mieszańcowe bardzo dobrze się rozkrzewiło wytwarzając po co najmniej 6 mocnych pędów (Foto 6).

Suma opadów za trzy miesiące licząc od połowy sierpnia wyniosła 22 mm. Jak na tak mało sprzyjające warunki wegetacji jesiennej plantacje żyt mieszańcowych Brasetto i Palazzo prezentują się przed spoczynkiem zimowym imponująco (Foto 7).